Zdrowe kosmetyki naturalne
Naturalne sposoby na codzienne zdrowie

Posts Tagged ‘protetyka’

Poczatkowo pokladano wielkie nadzieje w

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Początkowo pokładano wielkie nadzieje w stosowaniu leków, które “in vitro” zabijają lub chociażby wybitnie hamują rozwój prątków gruźlicy, czyniąc pożywkę nieprzydatną dla ich wzro- stu. Do takich środków chemicznych należą kreozot, kwas. karbolowy, naftalina, jodoform, nafta, olej anilinowy oraz cytrynowy, mentol, ksy- lol, alkohol, kreolina (Konrad Wagner). Okazało się jednak, że leki za- . bijające prątki gruźlicy “in vitro” takiego działania w ustroju żywym nie wywierają. Koch polecił leczenie tuberkuliną dawną (Alt-Tuberkulin) jako metodę polegającą na wytwarzaniu swoistej odporności chorego ustroju. W tym znaczeniu leczenie to zawiodło, ponieważ nie- wrażliwość ustroju można tą metodą uzyskać tylko na jeden z jadów gruźliczych, bez odporności jednak przeciwko samym prątkom. Wsku- tek tego sprawa gruźlicza może posuwać się dalej i wieść do śmierci po- mimo nawet osiągnięcia przez ustrój wysokiego poziomu odporności tu- berkulinowej. Bezskuteczne okazały się liczne inne przetwory tuberku- liny. Dopiero w ostatnim czasie powiodło się poczynić poważne kroki na- przód w lecznictwie lekowym gruźlicy płuc przez wynalezienie związ- ków, które stwarzają niekorzystne warunki rozmnażania się prątków gruźlicy w ustroju. Związki te (streptomycyna i in.) nie podważyły jed- nak metod polegających na oszczędzaniu chorego oraz na zwiększaniu i pobudzaniu obronnych jego sił, przy jedno- czesnym umiejętnym podtrzymywaniu odpowiedniego nastroju psychicz- nego chorych, od niego bowiem zależy w dużej mierze stan odporności ustroju na zakażenie. [przypisy: , surówki bawełniane, protetyka, olej kokosowy ]

Comments Off

Posts Tagged ‘protetyka’

Poczatkowo pokladano wielkie nadzieje w

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Brauer przecina powłoki zewnętrzne międzyżebrza, oddziela na tępo mięśnie międzyżebrowe i doszedłszy do opłucnej ściennej przebija ją tępą igłą. Metodę Forlaniniego Brauer odrzuca utrzymując, że ona nie chroni od niebezpiecznych zatorów gazowych ani od zakażenia opłucnej w razie zranienia płuca przez igłę. Zastrzeżenia Brnuera okazały się przesadne, jeżeli odmę wytwarza się ostrożnie. Metoda Forlaniniego ma prócz tego liczne dodatnie strony w porównaniu do metody Brauera. Przede wszystkim jeżeli się nie powiedzie wytworzyć odmy w jednym miejscu, można przy jej stosowaniu próbować wytworzyć ją w innych miejscach podczas tego samego posiedzenia. Postępowanie w metodzie Forlaniniego jest łatwiejsze i prostsze i nie wywiera na chorego wrażenia większego zabiegu operacyjnego. Toteż jest ona powszechnie przyjęta Do wytwarzania odmy opłucnej oraz do jej dopełnień stosowany po- czątkowo azot zastępuje się przez wyjałowione powietrze. Doprowadza się je do jamy opłucnej za pomocą osobnych przyrządów. Odróżnia się dwa ich typy. Zasadnicza różnica między nimi polega na rodzaju rucho- mej przegrody w zbiorniku gazowym. W przyrządach jednego typu taką przegrodą jest płyn znajdujący się w dwóch połączonych z sobą zbiorni- kach walcowatych. Jeden ze zbiorników jest ruchomy, a drugi nieru- chomy albo oba zbiorniki są ruchome względem siebie. Do przyrządów tego typu należy przyrząd Jasińskiego, rozpowszechniony w Polsce. Przyrząd składa się z 2 szklanych zbiorników, pojemności każdy 300 ml i z manometru. Zbiorniki są umocowane w drewnianych imadłach i połączone z sobą u dołu rurką gumową a u góry za pomocą rurek gumowych z rurkami szklanymi, wypełnionymi luźnie wyjałowioną watą stanowiącą jałowy sączek. Przy jednakowym ustawieniu zbiorniki są wypełnione do połowy za- barwionym roztworem sublimatu 1 : 1000. Imadła wiszą na pasku, przymocowanym przez ruchome koło, i mogą być przesuwane swobodnie w górę i w dół w sa- neczkach, tak iż gdy jeden zbiornik unosi się do góry, drugi opuszcza się o tyleż ku dołowi. W środku znajduje się manometr, wypełniony do połowy roztworem sublimatu 1%, mocno zabarwionym eozyną. Od miejsca, oznaczonego zerem, idą w górę i w dół podziałki cm do 39. Jeden koniec manometru jest połączony rurką gumową z kranikiem szklanym, który dalej łączy się za pomocą rurki gumowej z lewym ramieniem widełek szklanych, których prawe ramię jest połączone z kranikiem, zakończonym krótką rurką gumową dla łączenia z sączkami zbiorników. Dolny koniec widełek łączy się ze szklanym ogrzewaczem, za- nurzonym w szklance z gorącą wodą. Drugi koniec ogrzewacza łączy się rurką gu- mową ze szklanym balonikiem wypełnionym watą, balonik zaś łączy się z wężem gumowym, zakończonym nasadą dla kranika, połączonego z igłą do wkłucia. Przy- rząd może być uproszczony przez usunięcie ogrzewacza, gdyż ogrzewanie wprowa- dzanego powietrza jest zbędne. Wtedy dolny koniec widełek łączy się bezpośrednio za pomocą rurki gumowej ze szklanym balonikiem, wypełnionym watą. [hasła pokrewne: , protetyka, dentysta Kraków, infekcje intymne ]

Comments Off